เมื่อรัฐต้องการจะ “บล็อคเว็บ” หรือระงับการเผยแพร่ข้อมูลบนสื่อออนไลน์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเว็บไซต์ โซเชี่ยลมีเดีย หรือแอพพลิเคชั่นใดๆ ต้องอาศัยอำนาจและขั้นตอนตามกฎหมายที่ให้สามารถทำได้ ซึ่งกฎหมายหลักที่ใช้ในสถานการณ์ทั่วไป คือ พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ฯ (พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ) มาตรา 20 ส่วนถ้าเป็นกรณีที่มีเหตุภาวะสงคราม กฎหมายพิเศษด้านความมั่นคงอย่าง พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ หรือ พ.ร.บ.กฎอัยการศึก ก็ให้อำนาจพิเศษเพื่อปิดกั้นการสื่อสารโดยลัดขั้นตอนได้อีกด้วย การบล็อคเว็บโดยอำนาจตามพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ เป็นมาตรการที่เจ้าหน้าที่รัฐไทยทำมาต่อเนื่องนานกว่าสิบปีแล้ว ตั้งแต่มีพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯในปี 2550 และมีผลงานที่ปรากฏให้เห็นชัดเจนจากคำสั่งของศาล เป็นจำนวนที่ระบุได้อย่างเป็นรูปธรรม ตัวอย่างเช่น ช่วงเวลาตั้งแต่เดือนมกราคม 2556 จนถึงเดือนธันวาคม 2557 ศาลอาญามีคำสั่งให้บล็อคเว็บทั้งสิ้น 123 ฉบับ รวมจำนวน 9,328 URLs เป็นเนื้อหาที่เกี่ยวกับการ “หมิ่นสถาบันกษัตริย์ฯ” มากที่สุดถึง 7,726 URLs รองลงมาเป็นเนื้อหาลามกอนาจาร 1,547 URLs สำหรับพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ เป็นกฎหมายที่ออกมาบั...